Yesteryear: hét boek waar iedereen het over heeft. Toen het boek werd gekozen voor de boekenclub van augustus, was ik uiteraard verplicht om het boek te lezen. En wat een goede keuze bleek het te zijn! Ik wist eerlijk gezegd niet wat te verwachten van het verhaal – buiten dat het over een tradwife ging – en ik was blij dat ik geen idee had van de rest van het verhaal.
In Yesteryear volgen we het hoofdpersonage Nathalie Heller Milss, die samen met haar knappe man, vijf schattige kindjes en een zesde op komst, op een prachtige boerderij woont. Ze deelt haar perfect leven als een goede christelijke huisvrouw met haar miljoenen volgers online. Maar aan dat ogenschijnlijke perfecte leven komt abrupt een einde als ze op een ochtend wakker wordt en in 1855 terecht is gekomen. De boerderij, haar man en haar kinderen voelen weliswaar als vertrouwd aan, maar toch lijkt ze te leven in een alternatieve wereld waarin ze stelt dat God haar op de proef stelt.
Al van het begin is duidelijk dat Yesteryear de paden van satire bewandelt. Satire is niet makkelijk, het vergt een zeker evenwicht om ervoor te zorgen dat de balans niet overslaat en erover gaat. Gelukkig is Burke er in geslaagd om de satire subliem neer te zetten met de gepaste zwarte humor. Niet makkelijk, maar ik kon ervan smullen. Haar schrijfstijl is vlot met een speels randje doch ook met vlijmscherpe zinnen. Het boek gebruikt een duale tijdlijn: het heden dat zich afspeelt in 1855 (hehe, de ironie!) en flashbacks waarin we leren hoe Nathalie in het huidige tijdperk was en hoe ze zo is geworden.
Het hoofdpersonage Nathalie is een afschuwelijk personage. We lezen het verhaal vanuit haar perspectief. Ze verafschuwde mij tot het diepst van mijn ziel. En dat maakt haar ook een hemels personage. Nathalie is een gelaagd personage dat allerlei excuses gebruikt om haar gedrag goed te praten. Voornamelijk gebruikt ze religie daarvoor. Nathalie is dus helemaal geen leuk personage, maar toch waren er soms momenten dat ik soms bijna met haar sympathiseerde en meevoelde met haar. Bijna. Haar gelaagdheid heeft Burke mooi weten neer te zetten mede dankzij ook de randpersonages die een belangrijke rol spelen. De toevoeging van de producer Shannon die andere opvattingen heeft, Nathalies man Caleb,… Even terzijde, ik vind het ook mooi hoe Burke de Amerikaanse politiek een knietje geeft. Een gelaagd personage dat duidelijk maakt wat er mis is met de maatschappij. Ik wil er uiteraard niet te diep op ingaan, om geen spoilers teweeg te brengen, maar Nathalie is de perfecte weerspiegeling van wat er mis is met de maatschappij, ten dele ook gericht op het Amerikaans klimaat.
Yesteryear is een ontzettend gelaagd verhaal. Burke schuwt verschillende maatschappelijke thema’s niet. Het leven als huisvrouw, het huwelijk, religie, sociale media, kinderen, politiek,… Yesteryear behandelt verschillende thema’s die ze naadloos met elkaar verbindt. Het zit er vingerdik op dat het kritiek is op de maatschappij, maar met de satire en het mysterie van 1855 is het boek ook amusant en verslavend.
Titel: Yesteryear | Auteur: Caro Claire Burke | Uitgeverij: Indigo| Genre: satire, thriller | Pagina’s: 304| Mijn beoordeling: 5/5
Kortom, Yesteryear is een verfrissend boek met scherpe kritiek op de huidige maatschappij. Het einde was verrassend! Was het vergezocht? Goh, misschien, maar het stoorde mij niet, integendeel! Het einde was misschien met een hoek af, en toch vond ik ook heel realistisch voorgesteld. Yesteryear is alleszins een verhaal dat mij het meest heeft verrast dit jaar. Een verhaal dat je tot nadenken stemt.
Liefs,
Rani