Toen Katabasis op mijn radar verscheen had ik hoge verwachtingen. Een tripje naar de onderwereld om je professor te redden? Klonk intrigerend. In het verleden had ik al kennis gemaakt met de briljante schrijfkunsten van Kuang door Yellowface, dus ik hoopte dat ik van Katabasis ook onder de indruk zou zijn.
In Katabasis volgen we doctoraatsstudente Alice Law die alles heeft opgeofferd om met professor Grimes te werken, een briljant magiër. Maar door een magisch ongeluk dat te wijten is aan Alice, is professor Grimes omgekomen en zit hij in de hel. Alice voelt zich geroepen om naar de onderwereld af te dalen om hem te redden voor haar toekomst. Haar rivaal, Peter Murdoch, heeft datzelfde plan bedacht en samen dalen ze naar de onderwereld af…
In het begin was het even inkomen in het verhaal. Maar wat betreft sfeer en worldbuilding zat het op zich wel snor. In de onderwereld voel je de ietwat duistere sfeer in een rare wereld opgebouwd uit verschillende hoven. Het is een dark academia verhaal en dat laat Kuang duidelijk blijken uit de verschillende verwijzingen naar de grote klassieke auteurs, filosofen, wiskundigen of andere historische personen. Eerst kon ik die talloze verwijzingen nog wel appreciëren, maar na de zoveelste verwijzing die in detail uit de doeken werd gedaan begon ik mij wel wat dom te voelen omdat ik het niet snapte. Het verhinderde bovendien het tempo van het verhaal en voegde ook niet per se iets toe aan het narratief of plot.
Alice is niet het meest leuke of aangename hoofdpersonage, ze is zo gericht op haar toekomst en is best egoïstisch. Maar dat maakte haar wel een interessant hoofdpersonage. Naarmate het verhaal vordert zien we door middel van flashbacks wat er in het verleden is gebeurd. Waarom Alice zo is geworden hoe ze nu is. Haar rivaal Peter is misschien een wat vlakker personage, maar zijn relatie met Alice kon ik op zich wel smaken. Op een gegeven moment lezen we het relaas vanuit zijn perspectief en dat vond ik wel een mooi tegenwicht. En natuurlijk kunnen we de impact van professor Grimes niet vergeten, wat voor impact hij heeft gehad op onze hoofdpersonages. Ik ga er uiteraard niet te veel van verklappen, maar de onthullingen die langzaam worden onthuld door die flashbacks, zorgden er wel voor dat het verhaal duidelijker werd en dat je Alice en Peter beter begint te snappen. Nu, nog steeds voelde ik wel nooit helemaal de connectie met Alice of Peter, er bleef een zekere afstand tot hun, maar dat heb ik aanvaard naarmate het verhaal vorderde.
Plotgewijs is het wel duidelijk waar het verhaal naartoe wilt, maar dat betekent niet dat het in het verhaal duidelijk tot zijn recht kwam. Er zijn zoveel omwegen, rare gebeurtenissen die het plot tegenhielden. Er zaten echt vreemde en verontrustende dingen in het verhaal die ik het liefst wil vergeten. Maar goed, naar het einde toe zaten we terug op een duidelijk pad.
Titel: Katabasis | Auteur: R.F. Kuang | Uitgeverij: Overamstel| Genre: Fantasy | Pagina’s: 527 | Mijn beoordeling: 3/5
Katabasis houdt de academische wereld een spiegel voor. Machtsmisbruik, seksime, het zijn maar enkele pijnpunten die voorkomen in de academische wereld. Katabasis had zoveel potentieel, maar het kwam helemaal niet naar voren door die ellenlange detaillistische verwijzingen die het tempo en plot naar beneden haalden (naar de hel?). Katabasis behandelt complexe materies waar ik voor was, maar gewoon niet helemaal tot zijn recht kwamen. Als je intellectueel uitgedaagd wilt worden en graag over paradoxen, theorieën en dergelijke wilt lezen, dan is Katabasis het boek voor jou! Maar voor mij was Katabasis toch een beetje een teleurstelling.
Liefs,
Rani